brunda
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbrundabrundaðiégbrundibrundaði
þúbrundarbrundaðirþúbrundirbrundaðir
húnbrundarbrundaðihúnbrundibrundaði
viðbrundumbrunduðumviðbrundumbrunduðum
þiðbrundiðbrunduðuðþiðbrundiðbrunduðuð
þaubrundabrunduðuþaubrundibrunduðu
| nafnháttur | brunda |
|---|---|
| sagnbót | brundað |
| boðháttur eintölu | brundaðu |
| boðháttur fleirtölu | brundið |
| stýfður boðháttur | brunda |
| lýsingarháttur nútíðar | brundandi |
kk.kvk.hk.
nf.brundaðurbrunduðbrundað
þf.brundaðanbrundaðabrundað
þgf.brunduðumbrundaðribrunduðu
ef.brundaðsbrundaðrarbrundaðs
nf.brundaðirbrundaðarbrunduð
þf.brundaðabrundaðarbrunduð
þgf.brunduðum
ef.brundaðra
| sagnbót | brundast |
|---|
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbrundastubrundaðistuþúbrundistubrundaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbrundarðubrundaðirðuþúbrundirðubrundaðirðu
þiðbrundiðibrunduðuðiþiðbrundiðibrunduðuði