denta
sagnorð gamallegt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdentadentaðiégdentidentaði
þúdentardentaðirþúdentirdentaðir
húndentardentaðihúndentidentaði
viðdentumdentuðumviðdentumdentuðum
þiðdentiðdentuðuðþiðdentiðdentuðuð
þaudentadentuðuþaudentidentuðu
| nafnháttur | denta |
|---|---|
| sagnbót | dentað |
| boðháttur eintölu | dentaðu |
| boðháttur fleirtölu | dentið |
| stýfður boðháttur | denta |
| lýsingarháttur nútíðar | dentandi |
kk.kvk.hk.
nf.dentaðurdentuðdentað
þf.dentaðandentaðadentað
þgf.dentuðumdentaðridentuðu
ef.dentaðsdentaðrardentaðs
nf.dentaðirdentaðardentuð
þf.dentaðadentaðardentuð
þgf.dentuðum
ef.dentaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdentastdentaðistégdentistdentaðist
þúdentastdentaðistþúdentistdentaðist
húndentastdentaðisthúndentistdentaðist
viðdentumstdentuðumstviðdentumstdentuðumst
þiðdentistdentuðustþiðdentistdentuðust
þaudentastdentuðustþaudentistdentuðust
| nafnháttur | dentast |
|---|---|
| sagnbót | dentast |