durða
sagnorð staðbundið
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdurðadurðaðiégdurðidurðaði
þúdurðardurðaðirþúdurðirdurðaðir
húndurðardurðaðihúndurðidurðaði
viðdurðumdurðuðumviðdurðumdurðuðum
þiðdurðiðdurðuðuðþiðdurðiðdurðuðuð
þaudurðadurðuðuþaudurðidurðuðu
| nafnháttur | durða |
|---|---|
| sagnbót | durðað |
| boðháttur eintölu | durðaðu |
| boðháttur fleirtölu | durðið |
| stýfður boðháttur | durða |
| lýsingarháttur nútíðar | durðandi |
kk.kvk.hk.
nf.durðaðurdurðuðdurðað
þf.durðaðandurðaðadurðað
þgf.durðuðumdurðaðridurðuðu
ef.durðaðsdurðaðrardurðaðs
nf.durðaðirdurðaðardurðuð
þf.durðaðadurðaðardurðuð
þgf.durðuðum
ef.durðaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdurðastdurðaðistégdurðistdurðaðist
þúdurðastdurðaðistþúdurðistdurðaðist
húndurðastdurðaðisthúndurðistdurðaðist
viðdurðumstdurðuðumstviðdurðumstdurðuðumst
þiðdurðistdurðuðustþiðdurðistdurðuðust
þaudurðastdurðuðustþaudurðistdurðuðust
| nafnháttur | durðast |
|---|---|
| sagnbót | durðast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdurðastudurðaðistuþúdurðistudurðaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdurðarðudurðaðirðuþúdurðirðudurðaðirðu
þiðdurðiðidurðuðuðiþiðdurðiðidurðuðuði