eima1
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égeimaeimaðiégeimieimaði
þúeimareimaðirþúeimireimaðir
húneimareimaðihúneimieimaði
viðeimumeimuðumviðeimumeimuðum
þiðeimiðeimuðuðþiðeimiðeimuðuð
þaueimaeimuðuþaueimieimuðu
| nafnháttur | eima |
|---|---|
| sagnbót | eimað |
| boðháttur eintölu | eimaðu |
| boðháttur fleirtölu | eimið |
| stýfður boðháttur | eima |
| lýsingarháttur nútíðar | eimandi |
kk.kvk.hk.
nf.eimaðureimuðeimað
þf.eimaðaneimaðaeimað
þgf.eimuðumeimaðrieimuðu
ef.eimaðseimaðrareimaðs
nf.eimaðireimaðareimuð
þf.eimaðaeimaðareimuð
þgf.eimuðum
ef.eimaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égeimasteimaðistégeimisteimaðist
þúeimasteimaðistþúeimisteimaðist
húneimasteimaðisthúneimisteimaðist
viðeimumsteimuðumstviðeimumsteimuðumst
þiðeimisteimuðustþiðeimisteimuðust
þaueimasteimuðustþaueimisteimuðust
| nafnháttur | eimast |
|---|---|
| sagnbót | eimast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúeimarðueimaðirðuþúeimirðueimaðirðu
þiðeimiðieimuðuðiþiðeimiðieimuðuði