einfalda
sagnorð
Aukafletta
- einfaldast
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égeinfaldaeinfaldaðiégeinfaldieinfaldaði
þúeinfaldareinfaldaðirþúeinfaldireinfaldaðir
húneinfaldareinfaldaðihúneinfaldieinfaldaði
viðeinföldumeinfölduðumviðeinföldumeinfölduðum
þiðeinfaldiðeinfölduðuðþiðeinfaldiðeinfölduðuð
þaueinfaldaeinfölduðuþaueinfaldieinfölduðu
| nafnháttur | einfalda |
|---|---|
| sagnbót | einfaldað |
| boðháttur eintölu | einfaldaðu |
| boðháttur fleirtölu | einfaldið |
| stýfður boðháttur | einfalda |
| lýsingarháttur nútíðar | einfaldandi |
kk.kvk.hk.
nf.einfaldaðureinfölduðeinfaldað
þf.einfaldaðaneinfaldaðaeinfaldað
þgf.einfölduðumeinfaldaðrieinfölduðu
ef.einfaldaðseinfaldaðrareinfaldaðs
nf.einfaldaðireinfaldaðareinfölduð
þf.einfaldaðaeinfaldaðareinfölduð
þgf.einfölduðum
ef.einfaldaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égeinfaldasteinfaldaðistégeinfaldisteinfaldaðist
þúeinfaldasteinfaldaðistþúeinfaldisteinfaldaðist
húneinfaldasteinfaldaðisthúneinfaldisteinfaldaðist
viðeinföldumsteinfölduðumstviðeinföldumsteinfölduðumst
þiðeinfaldisteinfölduðustþiðeinfaldisteinfölduðust
þaueinfaldasteinfölduðustþaueinfaldisteinfölduðust
| nafnháttur | einfaldast |
|---|---|
| sagnbót | einfaldast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúeinfaldastueinfaldaðistuþúeinfaldistueinfaldaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúeinfaldarðueinfaldaðirðuþúeinfaldirðueinfaldaðirðu
þiðeinfaldiðieinfölduðuðiþiðeinfaldiðieinfölduðuði