einmenna
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égeinmennieinmenntiégeinmennieinmennti
þúeinmennireinmenntirþúeinmennireinmenntir
húneinmennireinmenntihúneinmennieinmennti
viðeinmennumeinmenntumviðeinmennumeinmenntum
þiðeinmenniðeinmenntuðþiðeinmenniðeinmenntuð
þaueinmennaeinmenntuþaueinmennieinmenntu
| nafnháttur | einmenna |
|---|---|
| sagnbót | einmennt |
| boðháttur eintölu | einmenntu |
| boðháttur fleirtölu | einmennið |
| stýfður boðháttur | einmenn |
| lýsingarháttur nútíðar | einmennandi |
kk.kvk.hk.
nf.einmenntureinmennteinmennt
þf.einmenntaneinmenntaeinmennt
þgf.einmenntumeinmenntrieinmenntu
ef.einmenntseinmenntrareinmennts
nf.einmenntireinmenntareinmennt
þf.einmenntaeinmenntareinmennt
þgf.einmenntum
ef.einmenntra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúeinmennirðueinmenntirðuþúeinmennirðueinmenntirðu
þiðeinmenniðieinmenntuðiþiðeinmenniðieinmenntuði