einoka
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égeinokaeinokaðiégeinokieinokaði
þúeinokareinokaðirþúeinokireinokaðir
húneinokareinokaðihúneinokieinokaði
viðeinokumeinokuðumviðeinokumeinokuðum
þiðeinokiðeinokuðuðþiðeinokiðeinokuðuð
þaueinokaeinokuðuþaueinokieinokuðu
| nafnháttur | einoka |
|---|---|
| sagnbót | einokað |
| boðháttur eintölu | einokaðu |
| boðháttur fleirtölu | einokið |
| stýfður boðháttur | einoka |
| lýsingarháttur nútíðar | einokandi |
kk.kvk.hk.
nf.einokaðureinokuðeinokað
þf.einokaðaneinokaðaeinokað
þgf.einokuðumeinokaðrieinokuðu
ef.einokaðseinokaðrareinokaðs
nf.einokaðireinokaðareinokuð
þf.einokaðaeinokaðareinokuð
þgf.einokuðum
ef.einokaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égeinokasteinokaðistégeinokisteinokaðist
þúeinokasteinokaðistþúeinokisteinokaðist
húneinokasteinokaðisthúneinokisteinokaðist
viðeinokumsteinokuðumstviðeinokumsteinokuðumst
þiðeinokisteinokuðustþiðeinokisteinokuðust
þaueinokasteinokuðustþaueinokisteinokuðust
| nafnháttur | einokast |
|---|---|
| sagnbót | einokast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúeinokastueinokaðistuþúeinokistueinokaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúeinokarðueinokaðirðuþúeinokirðueinokaðirðu
þiðeinokiðieinokuðuðiþiðeinokiðieinokuðuði