eisa
sagnorð gamallegt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égeisaeisaðiégeisieisaði
þúeisareisaðirþúeisireisaðir
húneisareisaðihúneisieisaði
viðeisumeisuðumviðeisumeisuðum
þiðeisiðeisuðuðþiðeisiðeisuðuð
þaueisaeisuðuþaueisieisuðu
| nafnháttur | eisa |
|---|---|
| sagnbót | eisað |
| boðháttur eintölu | eisaðu |
| boðháttur fleirtölu | eisið |
| stýfður boðháttur | eisa |
| lýsingarháttur nútíðar | eisandi |
kk.kvk.hk.
nf.eisaðureisuðeisað
þf.eisaðaneisaðaeisað
þgf.eisuðumeisaðrieisuðu
ef.eisaðseisaðrareisaðs
nf.eisaðireisaðareisuð
þf.eisaðaeisaðareisuð
þgf.eisuðum
ef.eisaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égeisasteisaðistégeisisteisaðist
þúeisasteisaðistþúeisisteisaðist
húneisasteisaðisthúneisisteisaðist
viðeisumsteisuðumstviðeisumsteisuðumst
þiðeisisteisuðustþiðeisisteisuðust
þaueisasteisuðustþaueisisteisuðust
| nafnháttur | eisast |
|---|---|
| sagnbót | eisast |