erindra
sagnorð úrelt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égerindraerindraðiégerindrierindraði
þúerindrarerindraðirþúerindrirerindraðir
húnerindrarerindraðihúnerindrierindraði
viðerindrumerindruðumviðerindrumerindruðum
þiðerindriðerindruðuðþiðerindriðerindruðuð
þauerindraerindruðuþauerindrierindruðu
| nafnháttur | erindra |
|---|---|
| sagnbót | erindrað |
| boðháttur eintölu | erindraðu |
| boðháttur fleirtölu | erindrið |
| stýfður boðháttur | erindra |
| lýsingarháttur nútíðar | erindrandi |
kk.kvk.hk.
nf.erindraðurerindruðerindrað
þf.erindraðanerindraðaerindrað
þgf.erindruðumerindraðrierindruðu
ef.erindraðserindraðrarerindraðs
nf.erindraðirerindraðarerindruð
þf.erindraðaerindraðarerindruð
þgf.erindruðum
ef.erindraðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égerindrasterindraðistégerindristerindraðist
þúerindrasterindraðistþúerindristerindraðist
húnerindrasterindraðisthúnerindristerindraðist
viðerindrumsterindruðumstviðerindrumsterindruðumst
þiðerindristerindruðustþiðerindristerindruðust
þauerindrasterindruðustþauerindristerindruðust
| nafnháttur | erindrast |
|---|---|
| sagnbót | erindrast |