fína
sagnorð gamallegt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfínafínaðiégfínifínaði
þúfínarfínaðirþúfínirfínaðir
húnfínarfínaðihúnfínifínaði
viðfínumfínuðumviðfínumfínuðum
þiðfíniðfínuðuðþiðfíniðfínuðuð
þaufínafínuðuþaufínifínuðu
| nafnháttur | fína |
|---|---|
| sagnbót | fínað |
| boðháttur eintölu | fínaðu |
| boðháttur fleirtölu | fínið |
| stýfður boðháttur | fína |
| lýsingarháttur nútíðar | fínandi |
kk.kvk.hk.
nf.fínaðurfínuðfínað
þf.fínaðanfínaðafínað
þgf.fínuðumfínaðrifínuðu
ef.fínaðsfínaðrarfínaðs
nf.fínaðirfínaðarfínuð
þf.fínaðafínaðarfínuð
þgf.fínuðum
ef.fínaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfínastfínaðistégfínistfínaðist
þúfínastfínaðistþúfínistfínaðist
húnfínastfínaðisthúnfínistfínaðist
viðfínumstfínuðumstviðfínumstfínuðumst
þiðfínistfínuðustþiðfínistfínuðust
þaufínastfínuðustþaufínistfínuðust
| nafnháttur | fínast |
|---|---|
| sagnbót | fínast |