finnvika
sagnorð staðbundið
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfinnvikafinnvikaðiégfinnvikifinnvikaði
þúfinnvikarfinnvikaðirþúfinnvikirfinnvikaðir
húnfinnvikarfinnvikaðihúnfinnvikifinnvikaði
viðfinnvikumfinnvikuðumviðfinnvikumfinnvikuðum
þiðfinnvikiðfinnvikuðuðþiðfinnvikiðfinnvikuðuð
þaufinnvikafinnvikuðuþaufinnvikifinnvikuðu
| nafnháttur | finnvika |
|---|---|
| sagnbót | finnvikað |
| boðháttur eintölu | finnvikaðu |
| boðháttur fleirtölu | finnvikið |
| stýfður boðháttur | finnvika |
| lýsingarháttur nútíðar | finnvikandi |
kk.kvk.hk.
nf.finnvikaðurfinnvikuðfinnvikað
þf.finnvikaðanfinnvikaðafinnvikað
þgf.finnvikuðumfinnvikaðrifinnvikuðu
ef.finnvikaðsfinnvikaðrarfinnvikaðs
nf.finnvikaðirfinnvikaðarfinnvikuð
þf.finnvikaðafinnvikaðarfinnvikuð
þgf.finnvikuðum
ef.finnvikaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfinnvikastfinnvikaðistégfinnvikistfinnvikaðist
þúfinnvikastfinnvikaðistþúfinnvikistfinnvikaðist
húnfinnvikastfinnvikaðisthúnfinnvikistfinnvikaðist
viðfinnvikumstfinnvikuðumstviðfinnvikumstfinnvikuðumst
þiðfinnvikistfinnvikuðustþiðfinnvikistfinnvikuðust
þaufinnvikastfinnvikuðustþaufinnvikistfinnvikuðust
| nafnháttur | finnvikast |
|---|---|
| sagnbót | finnvikast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfinnvikastufinnvikaðistuþúfinnvikistufinnvikaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfinnvikarðufinnvikaðirðuþúfinnvikirðufinnvikaðirðu
þiðfinnvikiðifinnvikuðuðiþiðfinnvikiðifinnvikuðuði