forhita
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égforhitaforhitaðiégforhitiforhitaði
þúforhitarforhitaðirþúforhitirforhitaðir
húnforhitarforhitaðihúnforhitiforhitaði
viðforhitumforhituðumviðforhitumforhituðum
þiðforhitiðforhituðuðþiðforhitiðforhituðuð
þauforhitaforhituðuþauforhitiforhituðu
| nafnháttur | forhita |
|---|---|
| sagnbót | forhitað |
| boðháttur eintölu | forhitaðu |
| boðháttur fleirtölu | forhitið |
| stýfður boðháttur | forhita |
| lýsingarháttur nútíðar | forhitandi |
kk.kvk.hk.
nf.forhitaðurforhituðforhitað
þf.forhitaðanforhitaðaforhitað
þgf.forhituðumforhitaðriforhituðu
ef.forhitaðsforhitaðrarforhitaðs
nf.forhitaðirforhitaðarforhituð
þf.forhitaðaforhitaðarforhituð
þgf.forhituðum
ef.forhitaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égforhitastforhitaðistégforhitistforhitaðist
þúforhitastforhitaðistþúforhitistforhitaðist
húnforhitastforhitaðisthúnforhitistforhitaðist
viðforhitumstforhituðumstviðforhitumstforhituðumst
þiðforhitistforhituðustþiðforhitistforhituðust
þauforhitastforhituðustþauforhitistforhituðust
| nafnháttur | forhitast |
|---|---|
| sagnbót | forhitast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúforhitastuforhitaðistuþúforhitistuforhitaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúforhitarðuforhitaðirðuþúforhitirðuforhitaðirðu
þiðforhitiðiforhituðuðiþiðforhitiðiforhituðuði