forka
sagnorð úrelt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égforkaforkaðiégforkiforkaði
þúforkarforkaðirþúforkirforkaðir
húnforkarforkaðihúnforkiforkaði
viðforkumforkuðumviðforkumforkuðum
þiðforkiðforkuðuðþiðforkiðforkuðuð
þauforkaforkuðuþauforkiforkuðu
| nafnháttur | forka |
|---|---|
| sagnbót | forkað |
| boðháttur eintölu | forkaðu |
| boðháttur fleirtölu | forkið |
| stýfður boðháttur | forka |
| lýsingarháttur nútíðar | forkandi |
kk.kvk.hk.
nf.forkaðurforkuðforkað
þf.forkaðanforkaðaforkað
þgf.forkuðumforkaðriforkuðu
ef.forkaðsforkaðrarforkaðs
nf.forkaðirforkaðarforkuð
þf.forkaðaforkaðarforkuð
þgf.forkuðum
ef.forkaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égforkastforkaðistégforkistforkaðist
þúforkastforkaðistþúforkistforkaðist
húnforkastforkaðisthúnforkistforkaðist
viðforkumstforkuðumstviðforkumstforkuðumst
þiðforkistforkuðustþiðforkistforkuðust
þauforkastforkuðustþauforkistforkuðust
| nafnháttur | forkast |
|---|---|
| sagnbót | forkast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúforkastuforkaðistuþúforkistuforkaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúforkarðuforkaðirðuþúforkirðuforkaðirðu
þiðforkiðiforkuðuðiþiðforkiðiforkuðuði