forláta
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égforlætforlétégforlátiforléti
þúforlæturforléstþúforlátirforlétir
húnforlæturforléthúnforlátiforléti
viðforlátumforlétumviðforlátumforlétum
þiðforlátiðforlétuðþiðforlátiðforlétuð
þauforlátaforlétuþauforlátiforlétu
| nafnháttur | forláta |
|---|---|
| sagnbót | forlátið |
| boðháttur eintölu | forláttu |
| boðháttur fleirtölu | forlátið |
| stýfður boðháttur | forlát |
| lýsingarháttur nútíðar | forlátandi |
kk.kvk.hk.
nf.forlátinnforlátinforlátið
þf.forlátinnforlátnaforlátið
þgf.forlátnumforlátinniforlátnu
ef.forlátinsforlátinnarforlátins
nf.forlátnirforlátnarforlátin
þf.forlátnaforlátnarforlátin
þgf.forlátnum
ef.forlátinna