fortala
sagnorð skáldamál
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfortalafortalaðiégfortalifortalaði
þúfortalarfortalaðirþúfortalirfortalaðir
húnfortalarfortalaðihúnfortalifortalaði
viðfortölumfortöluðumviðfortölumfortöluðum
þiðfortaliðfortöluðuðþiðfortaliðfortöluðuð
þaufortalafortöluðuþaufortalifortöluðu
| nafnháttur | fortala |
|---|---|
| sagnbót | fortalað |
| boðháttur eintölu | fortalaðu |
| boðháttur fleirtölu | fortalið |
| stýfður boðháttur | fortala |
| lýsingarháttur nútíðar | fortalandi |
kk.kvk.hk.
nf.fortalaðurfortöluðfortalað
þf.fortalaðanfortalaðafortalað
þgf.fortöluðumfortalaðrifortöluðu
ef.fortalaðsfortalaðrarfortalaðs
nf.fortalaðirfortalaðarfortöluð
þf.fortalaðafortalaðarfortöluð
þgf.fortöluðum
ef.fortalaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfortalastfortalaðistégfortalistfortalaðist
þúfortalastfortalaðistþúfortalistfortalaðist
húnfortalastfortalaðisthúnfortalistfortalaðist
viðfortölumstfortöluðumstviðfortölumstfortöluðumst
þiðfortalistfortöluðustþiðfortalistfortöluðust
þaufortalastfortöluðustþaufortalistfortöluðust
| nafnháttur | fortalast |
|---|---|
| sagnbót | fortalast |