forvara
sagnorð úrelt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égforvaraforvaraðiégforvariforvaraði
þúforvararforvaraðirþúforvarirforvaraðir
húnforvararforvaraðihúnforvariforvaraði
viðforvörumforvöruðumviðforvörumforvöruðum
þiðforvariðforvöruðuðþiðforvariðforvöruðuð
þauforvaraforvöruðuþauforvariforvöruðu
| nafnháttur | forvara |
|---|---|
| sagnbót | forvarað |
| boðháttur eintölu | forvaraðu |
| boðháttur fleirtölu | forvarið |
| stýfður boðháttur | forvara |
| lýsingarháttur nútíðar | forvarandi |
kk.kvk.hk.
nf.forvaraðurforvöruðforvarað
þf.forvaraðanforvaraðaforvarað
þgf.forvöruðumforvaraðriforvöruðu
ef.forvaraðsforvaraðrarforvaraðs
nf.forvaraðirforvaraðarforvöruð
þf.forvaraðaforvaraðarforvöruð
þgf.forvöruðum
ef.forvaraðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égforvarastforvaraðistégforvaristforvaraðist
þúforvarastforvaraðistþúforvaristforvaraðist
húnforvarastforvaraðisthúnforvaristforvaraðist
viðforvörumstforvöruðumstviðforvörumstforvöruðumst
þiðforvaristforvöruðustþiðforvaristforvöruðust
þauforvarastforvöruðustþauforvaristforvöruðust
| nafnháttur | forvarast |
|---|---|
| sagnbót | forvarast |