fronta
sagnorð óformlegt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfrontafrontaðiégfrontifrontaði
þúfrontarfrontaðirþúfrontirfrontaðir
húnfrontarfrontaðihúnfrontifrontaði
viðfrontumfrontuðumviðfrontumfrontuðum
þiðfrontiðfrontuðuðþiðfrontiðfrontuðuð
þaufrontafrontuðuþaufrontifrontuðu
| nafnháttur | fronta |
|---|---|
| sagnbót | frontað |
| boðháttur eintölu | frontaðu |
| boðháttur fleirtölu | frontið |
| stýfður boðháttur | fronta |
| lýsingarháttur nútíðar | frontandi |
kk.kvk.hk.
nf.frontaðurfrontuðfrontað
þf.frontaðanfrontaðafrontað
þgf.frontuðumfrontaðrifrontuðu
ef.frontaðsfrontaðrarfrontaðs
nf.frontaðirfrontaðarfrontuð
þf.frontaðafrontaðarfrontuð
þgf.frontuðum
ef.frontaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfrontastfrontaðistégfrontistfrontaðist
þúfrontastfrontaðistþúfrontistfrontaðist
húnfrontastfrontaðisthúnfrontistfrontaðist
viðfrontumstfrontuðumstviðfrontumstfrontuðumst
þiðfrontistfrontuðustþiðfrontistfrontuðust
þaufrontastfrontuðustþaufrontistfrontuðust
| nafnháttur | frontast |
|---|---|
| sagnbót | frontast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfrontastufrontaðistuþúfrontistufrontaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfrontarðufrontaðirðuþúfrontirðufrontaðirðu
þiðfrontiðifrontuðuðiþiðfrontiðifrontuðuði