fullgera
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfullgerifullgerðiégfullgerifullgerði
þúfullgerirfullgerðirþúfullgerirfullgerðir
húnfullgerirfullgerðihúnfullgerifullgerði
viðfullgerumfullgerðumviðfullgerumfullgerðum
þiðfullgeriðfullgerðuðþiðfullgeriðfullgerðuð
þaufullgerafullgerðuþaufullgerifullgerðu
| nafnháttur | fullgera |
|---|---|
| sagnbót | fullgert |
| boðháttur eintölu | fullgerðu |
| boðháttur fleirtölu | fullgerið |
| stýfður boðháttur | fullger |
| lýsingarháttur nútíðar | fullgerandi |
kk.kvk.hk.
nf.fullgerðurfullgerðfullgert
þf.fullgerðanfullgerðafullgert
þgf.fullgerðumfullgerðrifullgerðu
ef.fullgerðsfullgerðrarfullgerðs
nf.fullgerðirfullgerðarfullgerð
þf.fullgerðafullgerðarfullgerð
þgf.fullgerðum
ef.fullgerðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfullgerirðufullgerðirðuþúfullgerirðufullgerðirðu
þiðfullgeriðifullgerðuðiþiðfullgeriðifullgerðuði