fundvika
sagnorð sjaldgæft
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfundvikafundvikaðiégfundvikifundvikaði
þúfundvikarfundvikaðirþúfundvikirfundvikaðir
húnfundvikarfundvikaðihúnfundvikifundvikaði
viðfundvikumfundvikuðumviðfundvikumfundvikuðum
þiðfundvikiðfundvikuðuðþiðfundvikiðfundvikuðuð
þaufundvikafundvikuðuþaufundvikifundvikuðu
| nafnháttur | fundvika |
|---|---|
| sagnbót | fundvikað |
| boðháttur eintölu | fundvikaðu |
| boðháttur fleirtölu | fundvikið |
| stýfður boðháttur | fundvika |
| lýsingarháttur nútíðar | fundvikandi |
kk.kvk.hk.
nf.fundvikaðurfundvikuðfundvikað
þf.fundvikaðanfundvikaðafundvikað
þgf.fundvikuðumfundvikaðrifundvikuðu
ef.fundvikaðsfundvikaðrarfundvikaðs
nf.fundvikaðirfundvikaðarfundvikuð
þf.fundvikaðafundvikaðarfundvikuð
þgf.fundvikuðum
ef.fundvikaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfundvikastfundvikaðistégfundvikistfundvikaðist
þúfundvikastfundvikaðistþúfundvikistfundvikaðist
húnfundvikastfundvikaðisthúnfundvikistfundvikaðist
viðfundvikumstfundvikuðumstviðfundvikumstfundvikuðumst
þiðfundvikistfundvikuðustþiðfundvikistfundvikuðust
þaufundvikastfundvikuðustþaufundvikistfundvikuðust
| nafnháttur | fundvikast |
|---|---|
| sagnbót | fundvikast |