fyrirvega
sagnorð úrelt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfyrirvegafyrirvegaðiégfyrirvegifyrirvegaði
þúfyrirvegarfyrirvegaðirþúfyrirvegirfyrirvegaðir
húnfyrirvegarfyrirvegaðihúnfyrirvegifyrirvegaði
viðfyrirvegumfyrirveguðumviðfyrirvegumfyrirveguðum
þiðfyrirvegiðfyrirveguðuðþiðfyrirvegiðfyrirveguðuð
þaufyrirvegafyrirveguðuþaufyrirvegifyrirveguðu
| nafnháttur | fyrirvega |
|---|---|
| sagnbót | fyrirvegað |
| boðháttur eintölu | fyrirvegaðu |
| boðháttur fleirtölu | fyrirvegið |
| stýfður boðháttur | fyrirvega |
| lýsingarháttur nútíðar | fyrirvegandi |
kk.kvk.hk.
nf.fyrirvegaðurfyrirveguðfyrirvegað
þf.fyrirvegaðanfyrirvegaðafyrirvegað
þgf.fyrirveguðumfyrirvegaðrifyrirveguðu
ef.fyrirvegaðsfyrirvegaðrarfyrirvegaðs
nf.fyrirvegaðirfyrirvegaðarfyrirveguð
þf.fyrirvegaðafyrirvegaðarfyrirveguð
þgf.fyrirveguðum
ef.fyrirvegaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfyrirvegastfyrirvegaðistégfyrirvegistfyrirvegaðist
þúfyrirvegastfyrirvegaðistþúfyrirvegistfyrirvegaðist
húnfyrirvegastfyrirvegaðisthúnfyrirvegistfyrirvegaðist
viðfyrirvegumstfyrirveguðumstviðfyrirvegumstfyrirveguðumst
þiðfyrirvegistfyrirveguðustþiðfyrirvegistfyrirveguðust
þaufyrirvegastfyrirveguðustþaufyrirvegistfyrirveguðust
| nafnháttur | fyrirvegast |
|---|---|
| sagnbót | fyrirvegast |