gauða
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggauðagauðaðiéggauðigauðaði
þúgauðargauðaðirþúgauðirgauðaðir
húngauðargauðaðihúngauðigauðaði
viðgauðumgauðuðumviðgauðumgauðuðum
þiðgauðiðgauðuðuðþiðgauðiðgauðuðuð
þaugauðagauðuðuþaugauðigauðuðu
| nafnháttur | gauða |
|---|---|
| sagnbót | gauðað |
| boðháttur eintölu | gauðaðu |
| boðháttur fleirtölu | gauðið |
| stýfður boðháttur | gauða |
| lýsingarháttur nútíðar | gauðandi |
kk.kvk.hk.
nf.gauðaðurgauðuðgauðað
þf.gauðaðangauðaðagauðað
þgf.gauðuðumgauðaðrigauðuðu
ef.gauðaðsgauðaðrargauðaðs
nf.gauðaðirgauðaðargauðuð
þf.gauðaðagauðaðargauðuð
þgf.gauðuðum
ef.gauðaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggauðastgauðaðistéggauðistgauðaðist
þúgauðastgauðaðistþúgauðistgauðaðist
húngauðastgauðaðisthúngauðistgauðaðist
viðgauðumstgauðuðumstviðgauðumstgauðuðumst
þiðgauðistgauðuðustþiðgauðistgauðuðust
þaugauðastgauðuðustþaugauðistgauðuðust
| nafnháttur | gauðast |
|---|---|
| sagnbót | gauðast |