gauta
sagnorð gamallegt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggautagautaðiéggautigautaði
þúgautargautaðirþúgautirgautaðir
húngautargautaðihúngautigautaði
viðgautumgautuðumviðgautumgautuðum
þiðgautiðgautuðuðþiðgautiðgautuðuð
þaugautagautuðuþaugautigautuðu
| nafnháttur | gauta |
|---|---|
| sagnbót | gautað |
| boðháttur eintölu | gautaðu |
| boðháttur fleirtölu | gautið |
| stýfður boðháttur | gauta |
| lýsingarháttur nútíðar | gautandi |
kk.kvk.hk.
nf.gautaðurgautuðgautað
þf.gautaðangautaðagautað
þgf.gautuðumgautaðrigautuðu
ef.gautaðsgautaðrargautaðs
nf.gautaðirgautaðargautuð
þf.gautaðagautaðargautuð
þgf.gautuðum
ef.gautaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggautastgautaðistéggautistgautaðist
þúgautastgautaðistþúgautistgautaðist
húngautastgautaðisthúngautistgautaðist
viðgautumstgautuðumstviðgautumstgautuðumst
þiðgautistgautuðustþiðgautistgautuðust
þaugautastgautuðustþaugautistgautuðust
| nafnháttur | gautast |
|---|---|
| sagnbót | gautast |