geiga
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggeigageigaðiéggeigigeigaði
þúgeigargeigaðirþúgeigirgeigaðir
húngeigargeigaðihúngeigigeigaði
viðgeigumgeiguðumviðgeigumgeiguðum
þiðgeigiðgeiguðuðþiðgeigiðgeiguðuð
þaugeigageiguðuþaugeigigeiguðu
| nafnháttur | geiga |
|---|---|
| sagnbót | geigað |
| boðháttur eintölu | geigaðu |
| boðháttur fleirtölu | geigið |
| stýfður boðháttur | geiga |
| lýsingarháttur nútíðar | geigandi |
kk.kvk.hk.
nf.geigaðurgeiguðgeigað
þf.geigaðangeigaðageigað
þgf.geiguðumgeigaðrigeiguðu
ef.geigaðsgeigaðrargeigaðs
nf.geigaðirgeigaðargeiguð
þf.geigaðageigaðargeiguð
þgf.geiguðum
ef.geigaðra