geta
sagnorð
Aukafletta
- getast
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggetgatéggetigæti
þúgeturgastþúgetirgætir
húngeturgathúngetigæti
viðgetumgátumviðgetumgætum
þiðgetiðgátuðþiðgetiðgætuð
þaugetagátuþaugetigætu
| nafnháttur | geta |
|---|---|
| nafnháttur þátíðar | gætu |
| sagnbót | getið / getað |
| boðháttur eintölu | gettu |
| boðháttur fleirtölu | getið |
| stýfður boðháttur | get |
| lýsingarháttur nútíðar | getandi |
kk.kvk.hk.
nf.getinngetingetið
þf.getinngetnagetið
þgf.getnumgetinnigetnu
ef.getinsgetinnargetins
nf.getnirgetnargetin
þf.getnagetnargetin
þgf.getnum
ef.getinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggestgastéggetistgætist
þúgestgastþúgetistgætist
húngestgasthúngetistgætist
viðgetumstgátumstviðgetumstgætumst
þiðgetistgátustþiðgetistgætust
þaugetastgátustþaugetistgætust
mérgestgastmérgetistgætist
| nafnháttur | getast |
|---|---|
| sagnbót | getist |
| boðháttur eintölu | gestu |
| boðháttur fleirtölu | getist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúgeturðugastuþúgetirðugætirðu
þiðgetiðigátuðiþiðgetiðigætuði