gluða
sagnorð óformlegt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggluðagluðaðiéggluðigluðaði
þúgluðargluðaðirþúgluðirgluðaðir
húngluðargluðaðihúngluðigluðaði
viðgluðumgluðuðumviðgluðumgluðuðum
þiðgluðiðgluðuðuðþiðgluðiðgluðuðuð
þaugluðagluðuðuþaugluðigluðuðu
| nafnháttur | gluða |
|---|---|
| sagnbót | gluðað |
| boðháttur eintölu | gluðaðu |
| boðháttur fleirtölu | gluðið |
| stýfður boðháttur | gluða |
| lýsingarháttur nútíðar | gluðandi |
kk.kvk.hk.
nf.gluðaðurgluðuðgluðað
þf.gluðaðangluðaðagluðað
þgf.gluðuðumgluðaðrigluðuðu
ef.gluðaðsgluðaðrargluðaðs
nf.gluðaðirgluðaðargluðuð
þf.gluðaðagluðaðargluðuð
þgf.gluðuðum
ef.gluðaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggluðastgluðaðistéggluðistgluðaðist
þúgluðastgluðaðistþúgluðistgluðaðist
húngluðastgluðaðisthúngluðistgluðaðist
viðgluðumstgluðuðumstviðgluðumstgluðuðumst
þiðgluðistgluðuðustþiðgluðistgluðuðust
þaugluðastgluðuðustþaugluðistgluðuðust
| nafnháttur | gluðast |
|---|---|
| sagnbót | gluðast |