grotta
sagnorð úrelt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggrottagrottaðiéggrottigrottaði
þúgrottargrottaðirþúgrottirgrottaðir
húngrottargrottaðihúngrottigrottaði
viðgrottumgrottuðumviðgrottumgrottuðum
þiðgrottiðgrottuðuðþiðgrottiðgrottuðuð
þaugrottagrottuðuþaugrottigrottuðu
| nafnháttur | grotta |
|---|---|
| sagnbót | grottað |
| boðháttur eintölu | grottaðu |
| boðháttur fleirtölu | grottið |
| stýfður boðháttur | grotta |
| lýsingarháttur nútíðar | grottandi |
kk.kvk.hk.
nf.grottaðurgrottuðgrottað
þf.grottaðangrottaðagrottað
þgf.grottuðumgrottaðrigrottuðu
ef.grottaðsgrottaðrargrottaðs
nf.grottaðirgrottaðargrottuð
þf.grottaðagrottaðargrottuð
þgf.grottuðum
ef.grottaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éggrottastgrottaðistéggrottistgrottaðist
þúgrottastgrottaðistþúgrottistgrottaðist
húngrottastgrottaðisthúngrottistgrottaðist
viðgrottumstgrottuðumstviðgrottumstgrottuðumst
þiðgrottistgrottuðustþiðgrottistgrottuðust
þaugrottastgrottuðustþaugrottistgrottuðust
| nafnháttur | grottast |
|---|---|
| sagnbót | grottast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúgrottastugrottaðistuþúgrottistugrottaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúgrottarðugrottaðirðuþúgrottirðugrottaðirðu
þiðgrottiðigrottuðuðiþiðgrottiðigrottuðuði