háða
sagnorð gamallegt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égháðaháðaðiégháðiháðaði
þúháðarháðaðirþúháðirháðaðir
húnháðarháðaðihúnháðiháðaði
viðháðumháðuðumviðháðumháðuðum
þiðháðiðháðuðuðþiðháðiðháðuðuð
þauháðaháðuðuþauháðiháðuðu
| nafnháttur | háða |
|---|---|
| sagnbót | háðað |
| boðháttur eintölu | háðaðu |
| boðháttur fleirtölu | háðið |
| stýfður boðháttur | háða |
| lýsingarháttur nútíðar | háðandi |
kk.kvk.hk.
nf.háðaðurháðuðháðað
þf.háðaðanháðaðaháðað
þgf.háðuðumháðaðriháðuðu
ef.háðaðsháðaðrarháðaðs
nf.háðaðirháðaðarháðuð
þf.háðaðaháðaðarháðuð
þgf.háðuðum
ef.háðaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égháðastháðaðistégháðistháðaðist
þúháðastháðaðistþúháðistháðaðist
húnháðastháðaðisthúnháðistháðaðist
viðháðumstháðuðumstviðháðumstháðuðumst
þiðháðistháðuðustþiðháðistháðuðust
þauháðastháðuðustþauháðistháðuðust
| nafnháttur | háðast |
|---|---|
| sagnbót | háðast |