háka
sagnorð gamallegt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghákahákaðiéghákihákaði
þúhákarhákaðirþúhákirhákaðir
húnhákarhákaðihúnhákihákaði
viðhákumhákuðumviðhákumhákuðum
þiðhákiðhákuðuðþiðhákiðhákuðuð
þauhákahákuðuþauhákihákuðu
| nafnháttur | háka |
|---|---|
| sagnbót | hákað |
| boðháttur eintölu | hákaðu |
| boðháttur fleirtölu | hákið |
| stýfður boðháttur | háka |
| lýsingarháttur nútíðar | hákandi |
kk.kvk.hk.
nf.hákaðurhákuðhákað
þf.hákaðanhákaðahákað
þgf.hákuðumhákaðrihákuðu
ef.hákaðshákaðrarhákaðs
nf.hákaðirhákaðarhákuð
þf.hákaðahákaðarhákuð
þgf.hákuðum
ef.hákaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghákasthákaðistéghákisthákaðist
þúhákasthákaðistþúhákisthákaðist
húnhákasthákaðisthúnhákisthákaðist
viðhákumsthákuðumstviðhákumsthákuðumst
þiðhákisthákuðustþiðhákisthákuðust
þauhákasthákuðustþauhákisthákuðust
| nafnháttur | hákast |
|---|---|
| sagnbót | hákast |