hallvika
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghallvikahallvikaðiéghallvikihallvikaði
þúhallvikarhallvikaðirþúhallvikirhallvikaðir
húnhallvikarhallvikaðihúnhallvikihallvikaði
viðhallvikumhallvikuðumviðhallvikumhallvikuðum
þiðhallvikiðhallvikuðuðþiðhallvikiðhallvikuðuð
þauhallvikahallvikuðuþauhallvikihallvikuðu
| nafnháttur | hallvika |
|---|---|
| sagnbót | hallvikað |
| boðháttur eintölu | hallvikaðu |
| boðháttur fleirtölu | hallvikið |
| stýfður boðháttur | hallvika |
| lýsingarháttur nútíðar | hallvikandi |
kk.kvk.hk.
nf.hallvikaðurhallvikuðhallvikað
þf.hallvikaðanhallvikaðahallvikað
þgf.hallvikuðumhallvikaðrihallvikuðu
ef.hallvikaðshallvikaðrarhallvikaðs
nf.hallvikaðirhallvikaðarhallvikuð
þf.hallvikaðahallvikaðarhallvikuð
þgf.hallvikuðum
ef.hallvikaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghallvikasthallvikaðistéghallvikisthallvikaðist
þúhallvikasthallvikaðistþúhallvikisthallvikaðist
húnhallvikasthallvikaðisthúnhallvikisthallvikaðist
viðhallvikumsthallvikuðumstviðhallvikumsthallvikuðumst
þiðhallvikisthallvikuðustþiðhallvikisthallvikuðust
þauhallvikasthallvikuðustþauhallvikisthallvikuðust
| nafnháttur | hallvikast |
|---|---|
| sagnbót | hallvikast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhallvikastuhallvikaðistuþúhallvikistuhallvikaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhallvikarðuhallvikaðirðuþúhallvikirðuhallvikaðirðu
þiðhallvikiðihallvikuðuðiþiðhallvikiðihallvikuðuði