hnika
sagnorð
Aukafletta
- hnikast
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghnikahnikaðiéghnikihnikaði
þúhnikarhnikaðirþúhnikirhnikaðir
húnhnikarhnikaðihúnhnikihnikaði
viðhnikumhnikuðumviðhnikumhnikuðum
þiðhnikiðhnikuðuðþiðhnikiðhnikuðuð
þauhnikahnikuðuþauhnikihnikuðu
| nafnháttur | hnika |
|---|---|
| sagnbót | hnikað |
| boðháttur eintölu | hnikaðu |
| boðháttur fleirtölu | hnikið |
| stýfður boðháttur | hnika |
| lýsingarháttur nútíðar | hnikandi |
kk.kvk.hk.
nf.hnikaðurhnikuðhnikað
þf.hnikaðanhnikaðahnikað
þgf.hnikuðumhnikaðrihnikuðu
ef.hnikaðshnikaðrarhnikaðs
nf.hnikaðirhnikaðarhnikuð
þf.hnikaðahnikaðarhnikuð
þgf.hnikuðum
ef.hnikaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghnikasthnikaðistéghnikisthnikaðist
þúhnikasthnikaðistþúhnikisthnikaðist
húnhnikasthnikaðisthúnhnikisthnikaðist
viðhnikumsthnikuðumstviðhnikumsthnikuðumst
þiðhnikisthnikuðustþiðhnikisthnikuðust
þauhnikasthnikuðustþauhnikisthnikuðust
| nafnháttur | hnikast |
|---|---|
| sagnbót | hnikast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhnikastuhnikaðistuþúhnikistuhnikaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhnikarðuhnikaðirðuþúhnikirðuhnikaðirðu
þiðhnikiðihnikuðuðiþiðhnikiðihnikuðuði