hnota
sagnorð gamallegt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghnotahnotaðiéghnotihnotaði
þúhnotarhnotaðirþúhnotirhnotaðir
húnhnotarhnotaðihúnhnotihnotaði
viðhnotumhnotuðumviðhnotumhnotuðum
þiðhnotiðhnotuðuðþiðhnotiðhnotuðuð
þauhnotahnotuðuþauhnotihnotuðu
| nafnháttur | hnota |
|---|---|
| sagnbót | hnotað |
| boðháttur eintölu | hnotaðu |
| boðháttur fleirtölu | hnotið |
| stýfður boðháttur | hnota |
| lýsingarháttur nútíðar | hnotandi |
kk.kvk.hk.
nf.hnotaðurhnotuðhnotað
þf.hnotaðanhnotaðahnotað
þgf.hnotuðumhnotaðrihnotuðu
ef.hnotaðshnotaðrarhnotaðs
nf.hnotaðirhnotaðarhnotuð
þf.hnotaðahnotaðarhnotuð
þgf.hnotuðum
ef.hnotaðra