hreima
sagnorð úrelt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghreimihreimdiéghreimihreimdi
þúhreimirhreimdirþúhreimirhreimdir
húnhreimirhreimdihúnhreimihreimdi
viðhreimumhreimdumviðhreimumhreimdum
þiðhreimiðhreimduðþiðhreimiðhreimduð
þauhreimahreimduþauhreimihreimdu
| nafnháttur | hreima |
|---|---|
| sagnbót | hreimt |
| boðháttur eintölu | hreimdu |
| boðháttur fleirtölu | hreimið |
| stýfður boðháttur | hreim |
| lýsingarháttur nútíðar | hreimandi |
kk.kvk.hk.
nf.hreimdurhreimdhreimt
þf.hreimdanhreimdahreimt
þgf.hreimdumhreimdrihreimdu
ef.hreimdshreimdrarhreimds
nf.hreimdirhreimdarhreimd
þf.hreimdahreimdarhreimd
þgf.hreimdum
ef.hreimdra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhreimirðuhreimdirðuþúhreimirðuhreimdirðu
þiðhreimiðihreimduðiþiðhreimiðihreimduði