humma
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghummahummaðiéghummihummaði
þúhummarhummaðirþúhummirhummaðir
húnhummarhummaðihúnhummihummaði
viðhummumhummuðumviðhummumhummuðum
þiðhummiðhummuðuðþiðhummiðhummuðuð
þauhummahummuðuþauhummihummuðu
| nafnháttur | humma |
|---|---|
| sagnbót | hummað |
| boðháttur eintölu | hummaðu |
| boðháttur fleirtölu | hummið |
| stýfður boðháttur | humma |
| lýsingarháttur nútíðar | hummandi |
kk.kvk.hk.
nf.hummaðurhummuðhummað
þf.hummaðanhummaðahummað
þgf.hummuðumhummaðrihummuðu
ef.hummaðshummaðrarhummaðs
nf.hummaðirhummaðarhummuð
þf.hummaðahummaðarhummuð
þgf.hummuðum
ef.hummaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghummasthummaðistéghummisthummaðist
þúhummasthummaðistþúhummisthummaðist
húnhummasthummaðisthúnhummisthummaðist
viðhummumsthummuðumstviðhummumsthummuðumst
þiðhummisthummuðustþiðhummisthummuðust
þauhummasthummuðustþauhummisthummuðust
| nafnháttur | hummast |
|---|---|
| sagnbót | hummast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhummastuhummaðistuþúhummistuhummaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhummarðuhummaðirðuþúhummirðuhummaðirðu
þiðhummiðihummuðuðiþiðhummiðihummuðuði