kötta
sagnorð óformlegt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égköttaköttaðiégköttiköttaði
þúköttarköttaðirþúköttirköttaðir
húnköttarköttaðihúnköttiköttaði
viðköttumköttuðumviðköttumköttuðum
þiðköttiðköttuðuðþiðköttiðköttuðuð
þauköttaköttuðuþauköttiköttuðu
| nafnháttur | kötta |
|---|---|
| sagnbót | köttað |
| boðháttur eintölu | köttaðu |
| boðháttur fleirtölu | köttið |
| stýfður boðháttur | kötta |
| lýsingarháttur nútíðar | köttandi |
kk.kvk.hk.
nf.köttaðurköttuðköttað
þf.köttaðanköttaðaköttað
þgf.köttuðumköttaðriköttuðu
ef.köttaðsköttaðrarköttaðs
nf.köttaðirköttaðarköttuð
þf.köttaðaköttaðarköttuð
þgf.köttuðum
ef.köttaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúköttarðuköttaðirðuþúköttirðuköttaðirðu
þiðköttiðiköttuðuðiþiðköttiðiköttuðuði