kaða
sagnorð úrelt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkaðakaðaðiégkaðikaðaði
þúkaðarkaðaðirþúkaðirkaðaðir
húnkaðarkaðaðihúnkaðikaðaði
viðköðumköðuðumviðköðumköðuðum
þiðkaðiðköðuðuðþiðkaðiðköðuðuð
þaukaðaköðuðuþaukaðiköðuðu
| nafnháttur | kaða |
|---|---|
| sagnbót | kaðað |
| boðháttur eintölu | kaðaðu |
| boðháttur fleirtölu | kaðið |
| stýfður boðháttur | kaða |
| lýsingarháttur nútíðar | kaðandi |
kk.kvk.hk.
nf.kaðaðurköðuðkaðað
þf.kaðaðankaðaðakaðað
þgf.köðuðumkaðaðriköðuðu
ef.kaðaðskaðaðrarkaðaðs
nf.kaðaðirkaðaðarköðuð
þf.kaðaðakaðaðarköðuð
þgf.köðuðum
ef.kaðaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkaðastkaðaðistégkaðistkaðaðist
þúkaðastkaðaðistþúkaðistkaðaðist
húnkaðastkaðaðisthúnkaðistkaðaðist
viðköðumstköðuðumstviðköðumstköðuðumst
þiðkaðistköðuðustþiðkaðistköðuðust
þaukaðastköðuðustþaukaðistköðuðust
| nafnháttur | kaðast |
|---|---|
| sagnbót | kaðast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkaðastukaðaðistuþúkaðistukaðaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkaðarðukaðaðirðuþúkaðirðukaðaðirðu
þiðkaðiðiköðuðuðiþiðkaðiðiköðuðuði