kandera
sagnorð úrelt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkanderakanderaðiégkanderikanderaði
þúkanderarkanderaðirþúkanderirkanderaðir
húnkanderarkanderaðihúnkanderikanderaði
viðkanderumkanderuðumviðkanderumkanderuðum
þiðkanderiðkanderuðuðþiðkanderiðkanderuðuð
þaukanderakanderuðuþaukanderikanderuðu
| nafnháttur | kandera |
|---|---|
| sagnbót | kanderað |
| boðháttur eintölu | kanderaðu |
| boðháttur fleirtölu | kanderið |
| stýfður boðháttur | kandera |
| lýsingarháttur nútíðar | kanderandi |
kk.kvk.hk.
nf.kanderaðurkanderuðkanderað
þf.kanderaðankanderaðakanderað
þgf.kanderuðumkanderaðrikanderuðu
ef.kanderaðskanderaðrarkanderaðs
nf.kanderaðirkanderaðarkanderuð
þf.kanderaðakanderaðarkanderuð
þgf.kanderuðum
ef.kanderaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkanderastkanderaðistégkanderistkanderaðist
þúkanderastkanderaðistþúkanderistkanderaðist
húnkanderastkanderaðisthúnkanderistkanderaðist
viðkanderumstkanderuðumstviðkanderumstkanderuðumst
þiðkanderistkanderuðustþiðkanderistkanderuðust
þaukanderastkanderuðustþaukanderistkanderuðust
| nafnháttur | kanderast |
|---|---|
| sagnbót | kanderast |