kanga
sagnorð sjaldgæft
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkangakangaðiégkangikangaði
þúkangarkangaðirþúkangirkangaðir
húnkangarkangaðihúnkangikangaði
viðköngumkönguðumviðköngumkönguðum
þiðkangiðkönguðuðþiðkangiðkönguðuð
þaukangakönguðuþaukangikönguðu
| nafnháttur | kanga |
|---|---|
| sagnbót | kangað |
| boðháttur eintölu | kangaðu |
| boðháttur fleirtölu | kangið |
| stýfður boðháttur | kanga |
| lýsingarháttur nútíðar | kangandi |
kk.kvk.hk.
nf.kangaðurkönguðkangað
þf.kangaðankangaðakangað
þgf.könguðumkangaðrikönguðu
ef.kangaðskangaðrarkangaðs
nf.kangaðirkangaðarkönguð
þf.kangaðakangaðarkönguð
þgf.könguðum
ef.kangaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkangastkangaðistégkangistkangaðist
þúkangastkangaðistþúkangistkangaðist
húnkangastkangaðisthúnkangistkangaðist
viðköngumstkönguðumstviðköngumstkönguðumst
þiðkangistkönguðustþiðkangistkönguðust
þaukangastkönguðustþaukangistkönguðust
| nafnháttur | kangast |
|---|---|
| sagnbót | kangast |