kanta
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkantakantaðiégkantikantaði
þúkantarkantaðirþúkantirkantaðir
húnkantarkantaðihúnkantikantaði
viðköntumköntuðumviðköntumköntuðum
þiðkantiðköntuðuðþiðkantiðköntuðuð
þaukantaköntuðuþaukantiköntuðu
| nafnháttur | kanta |
|---|---|
| sagnbót | kantað |
| boðháttur eintölu | kantaðu |
| boðháttur fleirtölu | kantið |
| stýfður boðháttur | kanta |
| lýsingarháttur nútíðar | kantandi |
kk.kvk.hk.
nf.kantaðurköntuðkantað
þf.kantaðankantaðakantað
þgf.köntuðumkantaðriköntuðu
ef.kantaðskantaðrarkantaðs
nf.kantaðirkantaðarköntuð
þf.kantaðakantaðarköntuð
þgf.köntuðum
ef.kantaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkantastkantaðistégkantistkantaðist
þúkantastkantaðistþúkantistkantaðist
húnkantastkantaðisthúnkantistkantaðist
viðköntumstköntuðumstviðköntumstköntuðumst
þiðkantistköntuðustþiðkantistköntuðust
þaukantastköntuðustþaukantistköntuðust
| nafnháttur | kantast |
|---|---|
| sagnbót | kantast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkantastukantaðistuþúkantistukantaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkantarðukantaðirðuþúkantirðukantaðirðu
þiðkantiðiköntuðuðiþiðkantiðiköntuðuði