keifa
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkeifakeifaðiégkeifikeifaði
þúkeifarkeifaðirþúkeifirkeifaðir
húnkeifarkeifaðihúnkeifikeifaði
viðkeifumkeifuðumviðkeifumkeifuðum
þiðkeifiðkeifuðuðþiðkeifiðkeifuðuð
þaukeifakeifuðuþaukeifikeifuðu
| nafnháttur | keifa |
|---|---|
| sagnbót | keifað |
| boðháttur eintölu | keifaðu |
| boðháttur fleirtölu | keifið |
| stýfður boðháttur | keifa |
| lýsingarháttur nútíðar | keifandi |
kk.kvk.hk.
nf.keifaðurkeifuðkeifað
þf.keifaðankeifaðakeifað
þgf.keifuðumkeifaðrikeifuðu
ef.keifaðskeifaðrarkeifaðs
nf.keifaðirkeifaðarkeifuð
þf.keifaðakeifaðarkeifuð
þgf.keifuðum
ef.keifaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkeifastkeifaðistégkeifistkeifaðist
þúkeifastkeifaðistþúkeifistkeifaðist
húnkeifastkeifaðisthúnkeifistkeifaðist
viðkeifumstkeifuðumstviðkeifumstkeifuðumst
þiðkeifistkeifuðustþiðkeifistkeifuðust
þaukeifastkeifuðustþaukeifistkeifuðust
| nafnháttur | keifast |
|---|---|
| sagnbót | keifast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkeifastukeifaðistuþúkeifistukeifaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkeifarðukeifaðirðuþúkeifirðukeifaðirðu
þiðkeifiðikeifuðuðiþiðkeifiðikeifuðuði