keisa
sagnorð staðbundið
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkeisikeistiégkeisikeisti
þúkeisirkeistirþúkeisirkeistir
húnkeisirkeistihúnkeisikeisti
viðkeisumkeistumviðkeisumkeistum
þiðkeisiðkeistuðþiðkeisiðkeistuð
þaukeisakeistuþaukeisikeistu
| nafnháttur | keisa |
|---|---|
| sagnbót | keist |
| boðháttur eintölu | keistu |
| boðháttur fleirtölu | keisið |
| stýfður boðháttur | keis |
| lýsingarháttur nútíðar | keisandi |
kk.kvk.hk.
nf.keisturkeistkeist
þf.keistankeistakeist
þgf.keistumkeistrikeistu
ef.keistskeistrarkeists
nf.keistirkeistarkeist
þf.keistakeistarkeist
þgf.keistum
ef.keistra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkeisistukeististuþúkeisistukeististu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkeisirðukeistirðuþúkeisirðukeistirðu
þiðkeisiðikeistuðiþiðkeisiðikeistuði