kemta
sagnorð sjaldgæft
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkemtakemtaðiégkemtikemtaði
þúkemtarkemtaðirþúkemtirkemtaðir
húnkemtarkemtaðihúnkemtikemtaði
viðkemtumkemtuðumviðkemtumkemtuðum
þiðkemtiðkemtuðuðþiðkemtiðkemtuðuð
þaukemtakemtuðuþaukemtikemtuðu
| nafnháttur | kemta |
|---|---|
| sagnbót | kemtað |
| boðháttur eintölu | kemtaðu |
| boðháttur fleirtölu | kemtið |
| stýfður boðháttur | kemta |
| lýsingarháttur nútíðar | kemtandi |
kk.kvk.hk.
nf.kemtaðurkemtuðkemtað
þf.kemtaðankemtaðakemtað
þgf.kemtuðumkemtaðrikemtuðu
ef.kemtaðskemtaðrarkemtaðs
nf.kemtaðirkemtaðarkemtuð
þf.kemtaðakemtaðarkemtuð
þgf.kemtuðum
ef.kemtaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkemtastkemtaðistégkemtistkemtaðist
þúkemtastkemtaðistþúkemtistkemtaðist
húnkemtastkemtaðisthúnkemtistkemtaðist
viðkemtumstkemtuðumstviðkemtumstkemtuðumst
þiðkemtistkemtuðustþiðkemtistkemtuðust
þaukemtastkemtuðustþaukemtistkemtuðust
| nafnháttur | kemtast |
|---|---|
| sagnbót | kemtast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkemtastukemtaðistuþúkemtistukemtaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkemtarðukemtaðirðuþúkemtirðukemtaðirðu
þiðkemtiðikemtuðuðiþiðkemtiðikemtuðuði