kinna
sagnorð sjaldgæft
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkinnakinnaðiégkinnikinnaði
þúkinnarkinnaðirþúkinnirkinnaðir
húnkinnarkinnaðihúnkinnikinnaði
viðkinnumkinnuðumviðkinnumkinnuðum
þiðkinniðkinnuðuðþiðkinniðkinnuðuð
þaukinnakinnuðuþaukinnikinnuðu
| nafnháttur | kinna |
|---|---|
| sagnbót | kinnað |
| boðháttur eintölu | kinnaðu |
| boðháttur fleirtölu | kinnið |
| stýfður boðháttur | kinna |
| lýsingarháttur nútíðar | kinnandi |
kk.kvk.hk.
nf.kinnaðurkinnuðkinnað
þf.kinnaðankinnaðakinnað
þgf.kinnuðumkinnaðrikinnuðu
ef.kinnaðskinnaðrarkinnaðs
nf.kinnaðirkinnaðarkinnuð
þf.kinnaðakinnaðarkinnuð
þgf.kinnuðum
ef.kinnaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkinnastkinnaðistégkinnistkinnaðist
þúkinnastkinnaðistþúkinnistkinnaðist
húnkinnastkinnaðisthúnkinnistkinnaðist
viðkinnumstkinnuðumstviðkinnumstkinnuðumst
þiðkinnistkinnuðustþiðkinnistkinnuðust
þaukinnastkinnuðustþaukinnistkinnuðust
| nafnháttur | kinnast |
|---|---|
| sagnbót | kinnast |