kjaka
sagnorð sjaldgæft
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkjakakjakaðiégkjakikjakaði
þúkjakarkjakaðirþúkjakirkjakaðir
húnkjakarkjakaðihúnkjakikjakaði
viðkjökumkjökuðumviðkjökumkjökuðum
þiðkjakiðkjökuðuðþiðkjakiðkjökuðuð
þaukjakakjökuðuþaukjakikjökuðu
| nafnháttur | kjaka |
|---|---|
| sagnbót | kjakað |
| boðháttur eintölu | kjakaðu |
| boðháttur fleirtölu | kjakið |
| stýfður boðháttur | kjaka |
| lýsingarháttur nútíðar | kjakandi |
kk.kvk.hk.
nf.kjakaðurkjökuðkjakað
þf.kjakaðankjakaðakjakað
þgf.kjökuðumkjakaðrikjökuðu
ef.kjakaðskjakaðrarkjakaðs
nf.kjakaðirkjakaðarkjökuð
þf.kjakaðakjakaðarkjökuð
þgf.kjökuðum
ef.kjakaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkjakastkjakaðistégkjakistkjakaðist
þúkjakastkjakaðistþúkjakistkjakaðist
húnkjakastkjakaðisthúnkjakistkjakaðist
viðkjökumstkjökuðumstviðkjökumstkjökuðumst
þiðkjakistkjökuðustþiðkjakistkjökuðust
þaukjakastkjökuðustþaukjakistkjökuðust
| nafnháttur | kjakast |
|---|---|
| sagnbót | kjakast |