knefa
sagnorð úrelt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égknefaknefaðiégknefiknefaði
þúknefarknefaðirþúknefirknefaðir
húnknefarknefaðihúnknefiknefaði
viðknefumknefuðumviðknefumknefuðum
þiðknefiðknefuðuðþiðknefiðknefuðuð
þauknefaknefuðuþauknefiknefuðu
| nafnháttur | knefa |
|---|---|
| sagnbót | knefað |
| boðháttur eintölu | knefaðu |
| boðháttur fleirtölu | knefið |
| stýfður boðháttur | knefa |
| lýsingarháttur nútíðar | knefandi |
kk.kvk.hk.
nf.knefaðurknefuðknefað
þf.knefaðanknefaðaknefað
þgf.knefuðumknefaðriknefuðu
ef.knefaðsknefaðrarknefaðs
nf.knefaðirknefaðarknefuð
þf.knefaðaknefaðarknefuð
þgf.knefuðum
ef.knefaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égknefastknefaðistégknefistknefaðist
þúknefastknefaðistþúknefistknefaðist
húnknefastknefaðisthúnknefistknefaðist
viðknefumstknefuðumstviðknefumstknefuðumst
þiðknefistknefuðustþiðknefistknefuðust
þauknefastknefuðustþauknefistknefuðust
| nafnháttur | knefast |
|---|---|
| sagnbót | knefast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúknefastuknefaðistuþúknefistuknefaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúknefarðuknefaðirðuþúknefirðuknefaðirðu
þiðknefiðiknefuðuðiþiðknefiðiknefuðuði