knoka
sagnorð úrelt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égknokaknokaðiégknokiknokaði
þúknokarknokaðirþúknokirknokaðir
húnknokarknokaðihúnknokiknokaði
viðknokumknokuðumviðknokumknokuðum
þiðknokiðknokuðuðþiðknokiðknokuðuð
þauknokaknokuðuþauknokiknokuðu
| nafnháttur | knoka |
|---|---|
| sagnbót | knokað |
| boðháttur eintölu | knokaðu |
| boðháttur fleirtölu | knokið |
| stýfður boðháttur | knoka |
| lýsingarháttur nútíðar | knokandi |
kk.kvk.hk.
nf.knokaðurknokuðknokað
þf.knokaðanknokaðaknokað
þgf.knokuðumknokaðriknokuðu
ef.knokaðsknokaðrarknokaðs
nf.knokaðirknokaðarknokuð
þf.knokaðaknokaðarknokuð
þgf.knokuðum
ef.knokaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égknokastknokaðistégknokistknokaðist
þúknokastknokaðistþúknokistknokaðist
húnknokastknokaðisthúnknokistknokaðist
viðknokumstknokuðumstviðknokumstknokuðumst
þiðknokistknokuðustþiðknokistknokuðust
þauknokastknokuðustþauknokistknokuðust
| nafnháttur | knokast |
|---|---|
| sagnbót | knokast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúknokastuknokaðistuþúknokistuknokaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúknokarðuknokaðirðuþúknokirðuknokaðirðu
þiðknokiðiknokuðuðiþiðknokiðiknokuðuði