konunga
sagnorð sjaldgæft
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkonungakonungaðiégkonungikonungaði
þúkonungarkonungaðirþúkonungirkonungaðir
húnkonungarkonungaðihúnkonungikonungaði
viðkonungumkonunguðumviðkonungumkonunguðum
þiðkonungiðkonunguðuðþiðkonungiðkonunguðuð
þaukonungakonunguðuþaukonungikonunguðu
| nafnháttur | konunga |
|---|---|
| sagnbót | konungað |
| boðháttur eintölu | konungaðu |
| boðháttur fleirtölu | konungið |
| stýfður boðháttur | konunga |
| lýsingarháttur nútíðar | konungandi |
kk.kvk.hk.
nf.konungaðurkonunguðkonungað
þf.konungaðankonungaðakonungað
þgf.konunguðumkonungaðrikonunguðu
ef.konungaðskonungaðrarkonungaðs
nf.konungaðirkonungaðarkonunguð
þf.konungaðakonungaðarkonunguð
þgf.konunguðum
ef.konungaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkonungastkonungaðistégkonungistkonungaðist
þúkonungastkonungaðistþúkonungistkonungaðist
húnkonungastkonungaðisthúnkonungistkonungaðist
viðkonungumstkonunguðumstviðkonungumstkonunguðumst
þiðkonungistkonunguðustþiðkonungistkonunguðust
þaukonungastkonunguðustþaukonungistkonunguðust
| nafnháttur | konungast |
|---|---|
| sagnbót | konungast |