kruma
sagnorð úrelt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkrumakrumaðiégkrumikrumaði
þúkrumarkrumaðirþúkrumirkrumaðir
húnkrumarkrumaðihúnkrumikrumaði
viðkrumumkrumuðumviðkrumumkrumuðum
þiðkrumiðkrumuðuðþiðkrumiðkrumuðuð
þaukrumakrumuðuþaukrumikrumuðu
| nafnháttur | kruma |
|---|---|
| sagnbót | krumað |
| boðháttur eintölu | krumaðu |
| boðháttur fleirtölu | krumið |
| stýfður boðháttur | kruma |
| lýsingarháttur nútíðar | krumandi |
kk.kvk.hk.
nf.krumaðurkrumuðkrumað
þf.krumaðankrumaðakrumað
þgf.krumuðumkrumaðrikrumuðu
ef.krumaðskrumaðrarkrumaðs
nf.krumaðirkrumaðarkrumuð
þf.krumaðakrumaðarkrumuð
þgf.krumuðum
ef.krumaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkrumastkrumaðistégkrumistkrumaðist
þúkrumastkrumaðistþúkrumistkrumaðist
húnkrumastkrumaðisthúnkrumistkrumaðist
viðkrumumstkrumuðumstviðkrumumstkrumuðumst
þiðkrumistkrumuðustþiðkrumistkrumuðust
þaukrumastkrumuðustþaukrumistkrumuðust
| nafnháttur | krumast |
|---|---|
| sagnbót | krumast |