krunka
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkrunkakrunkaðiégkrunkikrunkaði
þúkrunkarkrunkaðirþúkrunkirkrunkaðir
húnkrunkarkrunkaðihúnkrunkikrunkaði
viðkrunkumkrunkuðumviðkrunkumkrunkuðum
þiðkrunkiðkrunkuðuðþiðkrunkiðkrunkuðuð
þaukrunkakrunkuðuþaukrunkikrunkuðu
| nafnháttur | krunka |
|---|---|
| sagnbót | krunkað |
| boðháttur eintölu | krunkaðu |
| boðháttur fleirtölu | krunkið |
| stýfður boðháttur | krunka |
| lýsingarháttur nútíðar | krunkandi |
kk.kvk.hk.
nf.krunkaðurkrunkuðkrunkað
þf.krunkaðankrunkaðakrunkað
þgf.krunkuðumkrunkaðrikrunkuðu
ef.krunkaðskrunkaðrarkrunkaðs
nf.krunkaðirkrunkaðarkrunkuð
þf.krunkaðakrunkaðarkrunkuð
þgf.krunkuðum
ef.krunkaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkrunkastkrunkaðistégkrunkistkrunkaðist
þúkrunkastkrunkaðistþúkrunkistkrunkaðist
húnkrunkastkrunkaðisthúnkrunkistkrunkaðist
viðkrunkumstkrunkuðumstviðkrunkumstkrunkuðumst
þiðkrunkistkrunkuðustþiðkrunkistkrunkuðust
þaukrunkastkrunkuðustþaukrunkistkrunkuðust
| nafnháttur | krunkast |
|---|---|
| sagnbót | krunkast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkrunkastukrunkaðistuþúkrunkistukrunkaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkrunkarðukrunkaðirðuþúkrunkirðukrunkaðirðu
þiðkrunkiðikrunkuðuðiþiðkrunkiðikrunkuðuði