kumpa
sagnorð sjaldgæft
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkumpakumpaðiégkumpikumpaði
þúkumparkumpaðirþúkumpirkumpaðir
húnkumparkumpaðihúnkumpikumpaði
viðkumpumkumpuðumviðkumpumkumpuðum
þiðkumpiðkumpuðuðþiðkumpiðkumpuðuð
þaukumpakumpuðuþaukumpikumpuðu
| nafnháttur | kumpa |
|---|---|
| sagnbót | kumpað |
| boðháttur eintölu | kumpaðu |
| boðháttur fleirtölu | kumpið |
| stýfður boðháttur | kumpa |
| lýsingarháttur nútíðar | kumpandi |
kk.kvk.hk.
nf.kumpaðurkumpuðkumpað
þf.kumpaðankumpaðakumpað
þgf.kumpuðumkumpaðrikumpuðu
ef.kumpaðskumpaðrarkumpaðs
nf.kumpaðirkumpaðarkumpuð
þf.kumpaðakumpaðarkumpuð
þgf.kumpuðum
ef.kumpaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkumpastkumpaðistégkumpistkumpaðist
þúkumpastkumpaðistþúkumpistkumpaðist
húnkumpastkumpaðisthúnkumpistkumpaðist
viðkumpumstkumpuðumstviðkumpumstkumpuðumst
þiðkumpistkumpuðustþiðkumpistkumpuðust
þaukumpastkumpuðustþaukumpistkumpuðust
| nafnháttur | kumpast |
|---|---|
| sagnbót | kumpast |