kutta
sagnorð óformlegt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkuttakuttaðiégkuttikuttaði
þúkuttarkuttaðirþúkuttirkuttaðir
húnkuttarkuttaðihúnkuttikuttaði
viðkuttumkuttuðumviðkuttumkuttuðum
þiðkuttiðkuttuðuðþiðkuttiðkuttuðuð
þaukuttakuttuðuþaukuttikuttuðu
| nafnháttur | kutta |
|---|---|
| sagnbót | kuttað |
| boðháttur eintölu | kuttaðu |
| boðháttur fleirtölu | kuttið |
| stýfður boðháttur | kutta |
| lýsingarháttur nútíðar | kuttandi |
kk.kvk.hk.
nf.kuttaðurkuttuðkuttað
þf.kuttaðankuttaðakuttað
þgf.kuttuðumkuttaðrikuttuðu
ef.kuttaðskuttaðrarkuttaðs
nf.kuttaðirkuttaðarkuttuð
þf.kuttaðakuttaðarkuttuð
þgf.kuttuðum
ef.kuttaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkuttastkuttaðistégkuttistkuttaðist
þúkuttastkuttaðistþúkuttistkuttaðist
húnkuttastkuttaðisthúnkuttistkuttaðist
viðkuttumstkuttuðumstviðkuttumstkuttuðumst
þiðkuttistkuttuðustþiðkuttistkuttuðust
þaukuttastkuttuðustþaukuttistkuttuðust
| nafnháttur | kuttast |
|---|---|
| sagnbót | kuttast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkuttastukuttaðistuþúkuttistukuttaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkuttarðukuttaðirðuþúkuttirðukuttaðirðu
þiðkuttiðikuttuðuðiþiðkuttiðikuttuðuði